“พระพุทธเจ้าท่านให้รู้จักพยายามอ่านเรื่องราว ให้รู้จักใช้ปัญญาอ่านเรื่องของโลก และการเป็นอยู่ในสิ่งรอบด้าน ให้อ่านกระทั่งตัวเองด้วย ท่านจึงมีธรรมคำสอน คือ”
          “สัปปุริสธรรม ๗ คือ ธรรม ๗ ประการของสัตบุรุษ“
          “สัตบุรุษคือ เป็นบุคคลที่มีความคิด มีความอ่าน หรือเรียกว่าสุภาพบุรุษ คือ ผู้มีมารยาทที่ดี เป็นผู้มีสัมมาคารวะ ทางธรรมก็เรียกว่า เป็นผู้มีคุณธรรม มีศีลธรรม มีจริยธรรมที่ดี เป็นที่ยอมรับของชุมชนและสังคม ไปอยู่สถานที่ใด ไปอยู่ใกล้ใคร ก็ไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน การพูดจาพาทีก็อยู่ในสัมมาวาจา ไม่มีวาจาอันหยาบคาย ไม่มีวาจาอันจ้วงจาบ ที่จะดูถูกเหยียดหยามคนอื่น สัปปุริสธรรม ๗ มีดังนี้ คือ”
          “๑. ธัมมัญญุตา เป็นผู้รู้จักเหตุ รู้ว่าเหตุนี้มันมาจากไหน? ทำไมมันถึงเป็นอย่างนี้?”
          “๒. อัตถัญญุตา เป็นผู้รู้จักผล รู้ว่าผลตัวนี้มันมาจากเหตุอันใด? ทำไมมันจึงมาเป็นผลอันนี้?
          “๓. อัตตัญญุตา ให้รู้จักตน รู้ว่าเราอยู่ในสถานะอย่างนี้ เมื่อเข้าไปสู่ชุมชน เราควรปฏิบัติตนอย่างไร? หน้าที่การงานยศถาบรรดาศักดิ์ ความเป็นอยู่ของเราอย่างนี้ เราควรวางตัวอย่างไร?”
          “๔. มัตตัญญุตา ให้รู้จักประมาณตน ในฐานะของตนเองว่าสถานะของเราอย่างนี้แล้ว เราควรจะบริโภคอย่างไร? ควรจะใช้สอยอย่างไร? ควรจะเก็บหอมรอมริบอย่างไร? 
          “๕. กาลัญญุตา ให้รู้จักเวลา รู้ว่ากาลเช่นนี้ เวลาอย่างนี้ เราควรทำอย่างไร? เช่นไม่ใช่ว่า หน้าแล้ง แล้วเราไปตกกล้าทำนา”
          “๖. ปริสัญญุตา ให้รู้จักชุมชน ประชาชน รู้ว่าเมื่อประชาชน หรือผู้คนกลุ่มนี้เมื่อเข้ามาหา เราควรวางตัวอย่างไร? เราควรปฏิบัติตัวอย่างไร”
          “๗. ปุคคโลปรปรัญญุตา ให้รู้จักบุคคลที่ควรคบหรือไม่ควรคบให้เลือกคบ หรือเมื่อเข้าไปหาบุคคล บุคคลคนนี้เมื่อเข้าไปหาแล้ว ควรทำตนอย่างไร? ควรพูดอย่างไร ควรทำอากัปกิริยา แสดงความเคารพอย่างไร”

หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก
จากหนังสือ “สนฺตุสฺสโกวาท ๒”, หน้า ๑๕๘ – ๑๕๙, หัวข้อ “สัปปุริสธรรม ๗ คืออะไร” (ธรรมเทศนา แผ่นสันตุสฺสโกวาท)
สร้างเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2564, วันที่ถอดข้อมูล: 1 พฤศจิกายน 2564, ถอดจากและที่มา-อ้างอิงจากลิงค์: บรรณานุกรม