เจดีย์พิพิธภัณฑ์ขององค์หลวงตาของพวกเรา เมื่อสร้างเสร็จแล้วก็ไม่ใช่ของผู้หนึ่งผู้ใด เป็นสมบัติของพระพุทธศาสนา เป็นสมบัติของลูกของหลานทุกคน เป็นสถานที่เคารพสักการะกราบไหว้องค์หลวงตา เป็นปูชนียสถาน เป็นปูชนียะ หลวงตาเป็นปูชนียบุคคล ควรจะเป็นที่เคารพสักการะของศิษย์ บรรดาศิษยานุศิษย์ทั้งหลาย

แต่ครูบาอาจารย์บางท่านบางองค์ที่เป็นลูกศิษย์หลวงตา ท่านก็ท้วงติงมาว่า ที่หลวงพ่ออินทร์สร้างขึ้นมาไม่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวของคนหรอ ไม่เป็นที่ยุ่งเหยิงวุ่นวายหรอ แต่หลวงพ่อก็บอกว่า ในใจของหลวงพ่อนะ ไม่ได้คิดแม้แต่หน่อยเดียวที่จะสร้างให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยว มีแต่สร้างขึ้นมาเป็นสถานที่เคารพสักการะ ให้พี่น้องประชาชนที่รักเคารพในองค์หลวงตา ถือว่าหลวงตาเป็นปูชนียบุคคล เป็นถูปารหบุคคล สร้างสถูปและเจดีย์ขึ้นมาเพื่อเป็นสิ่งที่เคารพสักการะ ไม่ได้สร้างขึ้นมาเป็นสถานที่ท่องเที่ยว เออะเอิงเอยๆ ร้องรำทำเพลง เข้ามามั่วสุมเรื่องสิ่งที่มันไม่ดี หลวงพ่อไม่ได้คิดอย่างนั้น คิดขึ้นมาเป็นสถานที่เหมือนกับปูชนียสถาน สังเวชนียสถาน ๔ แห่งของพระพุทธเจ้าที่อินเดีย แต่เราก็ไม่ได้เปรียบเทียบกับเจดีย์หลวงตาเหมือนสังเวชนียสถานนะ เป็นคล้ายๆ นั่นแหละ เป็นแนวแถวพระพุทธเจ้าเดินก่อน พระสาวกเดินตามหลัง ลักษณะอย่างนั้นล่ะ

อันนี้สังเวชนียสถานคือของพระพุทธเจ้าที่เดินก่อน ปูชนียสถานของหลวงตานี่ก็เดินตามหลัง เดินตามหลังแนวแถวนั้นน่ะ เป็นที่เคารพสักการะในบรรดาศิษยานุศิษย์ทั้งหลาย เพราะองค์หลวงตาท่านก็พูด ใครๆก็คงได้ยิน หลวงพ่อนะได้ยิน พ่อหลวงเป็นคนเขาเข้าไปถามท่านเอง กับคณะสงฆ์ ไม่ใช่หลวงพ่อได้ยินองค์เดียวนะ คณะสงฆ์สัก ๑๐-๒๐ องค์ ถ้าท่านไม่ลืมกัน ก็คงจะระลึกได้ว่า หลวงตาพูดตอนเช้า ท่านบอกถ้าหากว่าจะสร้างสถูปและเจดีย์ เราไม่เห็นด้วย เพราะคุณค่ามันน้อย ถ้าจะสร้างลักษณะพิพิธภัณฑ์เอาผลงานของเรา ที่เราทำคุณประโยชน์ให้กับโลกมีมากมาย ทั้งทางโลกและทางธรรม

ทางธรรมคือธรรมเทศนาของหลวงตา เอาธรรมคำสอนของหลวงตาออกมาประกาศ ออกมาเผยแผ่ไว้ในพิพิธภัณฑ์ แล้วก็แจ้งที่ผลงานของหลวงตาช่วยเหลือประเทศชาติ ให้เครื่องมือแพทย์ ช่วยโรงพยาบาล โรงเรียน สาธารณประโยชน์ ตลอดถึงหาทองคำเข้าคลังหลวงที่เป็นชิ้นโบว์แดงของหลวงตา ได้ทองคำถึง ๑๓ ตัน ที่ในวาระสุดท้ายของหลวงตา เงิน ๑๐ ล้านกว่าดอลลาร์ เอาเข้าไว้ในคลังหลวง อันนี้คือชิ้นโบว์แดงของหลวงตาที่ช่วยสงเคราะห์อนุเคราะห์โลกทางด้านวัตถุนะ

แต่เรื่องนามธรรมไม่ต้องพูดถึง เราก็จะเอานามธรรม คือธรรมคำสอนของหลวงตาออกมาประกาศเผยแพร่ในพิพิธภัณฑ์ เป็นตัวหนังสือให้ลูกหลานได้ศึกษา อันนี้เราคิด งานเจดีย์แล้วเสร็จเราก็จะทำเป็นแผ่นๆ เป็นธรรมเทศนาหลวงตา ติดไว้ข้างฝาผนัง ลูกหลานทั้งหลายเข้าไปกันจะได้อ่านได้ศึกษา จุดนี้เรายังคิดไว้ในใจอยู่ เราจะเอาหลักธรรมคำสอนของหลวงตาเอามาชี้แจงให้กับลูกหลานฟัง

นี่แหละ เราจะให้ไปตามแนวแถวที่หลวงตาพูดว่า ให้เอาผลงานของเรา ธรรมเทศนาของเรา ผลงานของเราเอามาชี้แจงให้กับโลก ให้ฟัง ให้ดู ให้รับ ให้ฟัง โลกลูกหลานบางคนต่อไปภายภาคหน้าผู้มีอุปนิสัยอย่างเรา เขาจะได้นำแนวความคิดของเราหรือการประพฤติปฏิบัติของเรา นำไปใช้ในอนาคต โลกทั้งโลกก็จะร่มเย็นเป็นสุข เพราะโลกไม่เห็นแก่ตัว ไม่เห็นแก่โลภโหโมหณะ ไม่เห็นแก่พรรคแก่พวก เห็นการสงเคราะห์ซึ่งกันและกันอย่างเราพาปฏิบัติมา นี่แหละ หลวงตามั่นใจอย่างนั้น

เพราะฉะนั้น พวกเราในฐานะศิษยานุศิษย์ อย่าไปคิดว่าทำเป็นสถานท่องเที่ยว มันคิดใกล้เกินไป เราให้คิดว่าเป็นสถานที่ศึกษาธรรมะ ธรรมคำสอนขององค์หลวงตาที่เราจะนำมาให้กับพี่น้องประชาชนทั้งหลายได้ฟังได้ศึกษาต่อไปในอนาคต หลวงพ่อคิดอย่างนั้นลูกหลาน จึงได้ทุ่มเท ถ้าหากว่าหลวงพ่อคิดว่าจะทำสถานที่ท่องเที่ยวอย่างเดียวนะ หลวงพ่อคงไม่ทำอย่างงั้นหรอก คงจะไปทำที่อื่นก็ได้นะ จากนั้นก็พอเสร็จแล้วก็คงจะตั้งโรงหนังโรงละครขึ้นมา เพื่อให้คนได้มาเที่ยวมาชม หลวงพ่อไม่ได้คิดอย่างนั้น เป็นสถานที่เข้าไปต้องจิตใจสงบนิ่ง เข้าไปกราบไปคารวะไปเห็นปูชนียสถาน ปูชนียบุคคลอย่างองค์หลวงตา อันนี่ก็เล่าให้ลูกหลานฟัง

หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก
จากพระธรรมเทศนา “เจดีย์เพื่อเคารพสักการะ” แสดงธรรมเมื่อวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๖๔ (ออนไลน์ ~ 25 มกราคม 2565)
สร้างเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2565, วันที่ถอดข้อมูล: 20 มิถุนายน 2565, ถอดจากและที่มา-อ้างอิงจากลิงค์: บรรณานุกรม