หลวงพ่อฝันไม่น่าจะเป็นรูปธรรมขึ้นมา หลวงพ่อฝันตั้งแต่หลวงตาจากไปใหม่ ๆ ฝันมันชัดเจนจริง ๆ นะ ประมาณตี ๓ กว่า ๆ เกือบตี ๔ ฝันเห็นหลวงตา ท่านจะเดินทางข้าม เราตามหลังหลวงตาไป ไปเห็นคลองน้ำ ไปเห็นขอนไม้อยู่ในน้ำ น้ำกว้างตื้นมีน้ำเต็ม แต่เป็นโขดหินเท่าบาตร ใหญ่กว่าบาตรก็มี ถ้าหลวงตาเดินไปต้องล้มแน่ ๆ เราก็ได้ขอโอกาส กราบขอโอกาสพ่อแม่ครูจารย์ พ่อแม่ครูจารย์เดินไปต้องล้ม กระผมให้ขี่คอกระผม ท่านก็ขึ้นขี่คอ ขี่คอหลวงพ่อ หลวงพ่อก็พาเดิน

โอ้ ไปปีนขอนไม้ตะแบก ฝันมันชัดเจนขนาดนั้นลูกหลาน ปีนขอนไม้ตะแบกสองขอน ขอนหนึ่งข้ามไป ข้ามไปขอนสอง แต่ไม้ตะแบกตายนะ ไม่ใช่ไม้ตะแบกเป็น ไม้ตาย ปีนเดินข้ามไป ข้าม ๆ น้ำไป เหยียบก้อนหินไป จนถึงฟากฝั่ง นี่แหละตั้งแต่ปีเท่าไหร่ ปี ๕๔ หรือ ๕๘

จากนั้นหลวงพ่อตื่นขึ้นมาก็พูดให้เสี่ยต้อมฟัง เราฝันอย่างนี้ว่ะ จากนั้นเขาก็ได้บันทึกไว้ส่งมาให้ คิดว่าจะไม่เป็นเรื่องราว ผอ. สุจิต ทำเป็นเรื่องราวเป็นรูปขึ้นมา เพิ่งมาเปิด แต่ก่อนเสร็จแล้วอย่าเพิ่งเปิด เดี๋ยวจะหาว่าเราโฆษณาประชาสัมพันธ์เรื่องราวต่าง ๆ บอกล่วงหน้า แต่เจดีย์จบแล้วเปิดได้ เพิ่งเปิดเมื่อวันที่ ๑๙ นะลูกหลาน เป็นรูปภาพเขาเขียน หลวงพ่อเห็นเข้าท่าว่ะ เขาเขียนใช้ได้ เป็นความฝัน เป็นความจริง

เพราะฉะนั้นการที่จะสร้างเจดีย์ของหลวงตานี่มีอุปสรรคอย่างมาก ๆ แต่ถึงยังไงก็ผ่าพ้นอุปสรรคได้ เหมือนกับหลวงตาขึ้นขี่คอหลวงพ่อเดินข้ามคลองลักษณะอย่างงั้น เสร็จแล้วก็เป็นที่น่าภาคภูมิใจ เมื่อสร้างขึ้นมาก็เป็นสมบัติของแผ่นดิน สมบัติของพุทธศาสนา เป็นสมบัติของลูกของหลานต่อไปภายภาคหน้า

หลวงพ่อเมื่อสร้างเสร็จแล้วก็มองหาหีบหาโลงตัวเองเท่านั้นล่ะ ไม่มองได้ยังไงลูกหลาน อายุ ๗๐ กว่าปี จะเข้า ๘๐ แล้ว นี้ยังดีนะยังพูดได้นะ โรคภัยไข้เจ็บยังไม่รุมเร้าเท่าไร ถ้ามีโรครุมเร้า โรคความดัน โรคหัวใจ โรคไต โรคปอด โรคเบาหวานเข้ามา หลวงพ่อคงจะพูดอย่างนี้ไม่ได้ลูกหลาน อันนี้โรคเหล่านั้นก็ยังห่าง ๆ อยู่ หลวงพ่อก็ได้พูดได้กล่าวให้ลูกหลานได้ฟัง อีกสักวันหนึ่งข้างหน้าไม่รู้ว่าวันไหนลูกหลานนะ หลวงพ่อก็คงจะหยุดพูดอย่างที่ว่า ถึงคราวที่หยุดก็ต้องหยุดทำยังไง พอพูดได้ก็พูดกล่าวให้ลูกหลานได้ฟังได้ศึกษา

สรุปแล้วก็คือได้ศึกษามายังไง รู้ยังไง เห็นยังไง เข้าใจยังไง ก็บอกกล่าวให้ลูกหลานให้ฟังได้ศึกษา ไม่มีกำมืออยู่ในอาจารย์อย่างที่ว่า หลวงพ่อได้ศึกษามายังไงก็เล่ากล่าวต่อ เป็นการยื่นไม้ให้กับผู้ต่อไป เราวิ่งผลัดพอเรารับไม้จากครูบาอาจารย์มาแล้ว ก็ส่งต่อให้ศิษยานุศิษย์ ศรัทธาญาติโยมลูกหลานต่อไปภายภาคหน้า ลูกหลานต่อไปภายภาคหน้าได้ไม้วิ่งส่งให้ต่อไปอีก ต่อไปอีก

หลวงพ่อก็ไม่คิดว่าตัวเองสมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์ ก็ไม่คิดอย่างงั้น แต่ถึงยังไงมีเจตนาดีเกินร้อย ที่จะให้ธรรมคำสอนของพระพุทธศาสนา ธรรมคำสอนของพ่อแม่ครูบาอาจารย์ไปในทางที่ดี ไปในทางที่ถูกต้องนะ

หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก
จากพระธรรมเทศนา “อัศจรรย์จากฝันกลายเป็นจริง” แสดงธรรมเมื่อวันที่ ๒๐ มีนาคม ๒๕๖๕
สร้างเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2565, วันที่ถอดข้อมูล: 11 พฤษภาคม 2565, ถอดจากและที่มา-อ้างอิงจากลิงค์: บรรณานุกรม