“วัดถ้ำกลองเพลเป็นวัดของพ่อแม่ครูบาอาจารย์ ถ้าใครรักเคารพนับถือเลื่อมใสจะเป็นศิษยานุศิษย์เก่าแก่ของถ้ำกลองเพลก็นิมนต์ ไม่ต้องเชื้อเชิญไม่ต้องมีฎีกาอะไรหรอกเข้ามาเลย เราเปิดกว้างอยู่แล้ว เราจะไปทำแบบนิมนต์ครูบาอาจารย์เป็นกิจจะลักษณะ คณะกรรมการของเราผู้ที่จะทำงานในจุดนี้ก็มีไม่มาก

ถ้าได้ยินเสียงมาแล้วก็นิมนต์มาพร้อมกันมาในงานพิธี เพื่อบูชาพระคุณ เพราะตระกูลของเราก็คือหลวงปู่ขาว หลวงปู่ฝั้น หลวงปู่เทสก์ หลวงปู่ต่าง ๆ หลวงตามหาบัว เป็นพ่อแม่ครูบาอาจารย์ของพวกเราทุกคนทุกท่านนั่นแหละ หลวงพ่อไม่ได้ถือว่าหลวงปู่ขาวเป็นหลวงปู่ของหลวงพ่อองค์เดียวนะ เป็นครูบาอาจารย์ของพวกเราทุกท่านทุกคน ท่านผู้ใดก็ตามเคารพรักนับถือเลื่อมใสศรัทธาแล้วก็เชิญ

แล้วก็พร้อมกัน งานนี้มีค่าใช้จ่ายไหม หลวงพ่อก็บอกที่ถ้ำกลองเพลมีนะลูกหลานนะ ถ้าใครเข้ามาก็ต้องเอาปากเอาท้องมาด้วยเอาขี้เอาเยี่ยวมาด้วยก็ล้วนแล้วแต่เป็นค่าใช้จ่ายค่าน้ำค่าไฟ ค่าอาหาร ค่าที่พักพาอาศัย ที่เข้ามาแล้วมันต้องมีจตุปัจจัย

ถ้าผู้ใดอยากจะทำบุญชาวบ้านทั้งหลายทั้งปวง เออ พวกเราไม่รู้จะทำอะไร ไม่รู้จะช่วยอะไร ถ้าใครจะเข้าไปในงานหิ้วฟักแฟงแตงกวามะละกอพริกเขือไป คนละถุงคนละลูกสองสามลูกไปก็ได้เป็นไร พอเข้าไปมีวัตถุดิบ พวกในครัวเขาก็จะจัดการจัดงานก็จะต้องเอาอาหารเหล่านั้นเลี้ยงผู้คนเลี้ยงเราที่ไป ก็ล้วนแล้วแต่จะเป็นประโยชน์ทั้งนั้นล่ะถ้าเรารู้จักทำบุญนะ ถ้าไม่รู้จักทำบุญก็เดินโก่ยโด่ยไปหากินกับเขาเท่านั้นล่ะ อันนั้นแปลว่าไม่ได้ทำบุญมีแต่ไปกินกับคนอื่นให้คนอื่นเขาทำเลี้ยงตัวเองแค่เท่านั้น

ถ้าพวกในเมืองก็หิ้วน้ำปูน้ำปลาน้ำมันพืชน้ำตาลโกโก้กาแฟบ้างเอาไปฝากไว้ จะได้เลี้ยงแขกเลี้ยงคนเลี้ยงพระสงฆ์ ก็ล้วนแล้วแต่เป็นประโยชน์ทั้งนั้น ถ้าคนเดียวซื้อไม่ได้มันแพงก็รวมกันสองสามคนซื้อน้ำปลาขวดหนึ่งไม่ได้เหรอ ใช้ซื้อของเล่นอย่างอื่นก็ยังซื้อได้หลวงพ่อว่าอย่างงั้นลูกหลานนะ

อันนี้ก็เล่ากล่าวให้ลูกหลานฟัง สอนวิชาความรู้การอยู่ร่วมกัน ควรคิดอย่างไรเท่านั้นเองนะ การเข้ามาอยู่ในหมู่คณะควรคิดอย่างไร แล้วก็ควรจะเกื้อกูลหนุนกันอย่างไร ควรจะช่วยเหลือกันอย่างไร ในการที่มีการมีงานขึ้นมาอย่างนี้

สรุปแล้วก็คือต้องการความพร้อมเพียงสามัคคีในหมู่ในกลุ่มในคณะ ให้คณะศรัทธาญาติโยมทุกหมู่ทุกเหล่าพอเข้าไปแล้วก็มองตนเอง ทุกคนมองตนเอง ข้าพเจ้าเข้าไปจะช่วยเหลืออะไรได้บ้างต้องคิดอย่างงั้นในใจ ไม่คิดจะไปเอานะ ข้าเข้าไปจะไปกอบไปโกย ไปโกงจากงานนี้ ได้อย่างไร อันนั้นก็ว่าคิดผิดนะ

ถ้าคิดในทางที่ถูกเมื่อข้าพเจ้าเข้าไปงานนี้ข้าพเจ้าจะมีส่วนช่วยเหลืออะไรในงานนี้จะทำให้งานนี้เป็นไปด้วยความเรียบร้อยราบรื่น เป็นไปเพื่อความสวยงามเป็นไปด้วยความช่วยเหลือเจือจานกัน เราต้องคิดอย่างงั้น“