หลวงตาท่านบอกว่าถ้าจะสร้างเจดีย์เราก็เห็นด้วยอยู่แต่ไม่เห็นด้วยมาก แต่ถ้าสร้างลักษณะพิพิธภัณฑ์ เอาผลงานของเราออกไป เราได้ทำคุณประโยชน์อะไรให้กับประเทศชาติ ทำคุณประโยชน์ให้กับวงการพุทธศาสนา ทำการอะไรให้กับพี่น้องประชาชน สร้างโรงพยาบาล สร้างโรงเรียน เครื่องมือแพทย์ เอารถให้โรงพยาบาลไม่รู้กี่ร้อยกี่ครั้งกี่หน ผลงานของเราเหล่านั้นล่ะ หาทองคำเข้าคลังหลวง เอาผลงานของเราออกมาประกาศเผยแผ่ อันนั้นจะมีประโยชน์มาก เพราะกุลบุตรสุดท้ายภายหลัง ผู้มีอุปนิสัยอย่างเรา เป็นผู้มีการสงเคราะห์อนุเคราะห์ เป็นผู้เสียสละอย่างเรา เขาจะได้นำแนวปฎิปทา แนวความคิดของเรา แนวการดำเนินของเรานี่แหละ นำไปใช้ในชีวิตของเขา ประเทศชาติบ้านเมืองคนในยุคนั้นสมัยนั้นก็คงจะมีแต่ความร่มเย็นเป็นสุขได้ นี้หลวงตาท่านว่าอย่างงั้นนะ

ถ้าเจดีย์ขึ้นไปก็มีแต่คนกราบตั้งจิตอธิษฐานขอให้ข้าพเจ้าร่ำรวยสวยงามมั่งมีศรีสุข มีแต่เรื่องวัฏฏะเรื่องกิเลส ท่านว่าอย่างนั้นนะ ถ้าหากว่าเป็นพิพิธภัณฑ์จะเกิดประโยชน์มากกว่า นำไปประพฤติปฏิบัติ ปรับปรุงกายวาจาใจของตนแต่ละท่านแต่ละคน เป็นคนดีในชุมชนในสังคมของประเทศชาติ ประเทศชาติมีคนดีมาก ๆ คนที่มีความซื่อสัตย์สุจริต มีหิริโอตตัปปะในจิตใจ ประเทศชาติบ้านเมืองก็จะร่มเย็นเป็นสุข

ถ้าประเทศชาติในยุคใดสมัยใดไม่มีศีลธรรมจริยธรรมไม่มีหิริโอตตัปปะในจิตในใจ ในยุคนั้นประเทศชาติก็ยุ่งเหยิงวุ่นวาย หลวงตาท่านพูดลักษณะอย่างนั้นนะลูกหลาน เพราะฉะนั้นเราจึงได้เน้นเรื่องพิพิธภัณฑ์ของหลวงตา

หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก
จากพระธรรมเทศนา “เตรียมงานสมโภชเจดีย์หลวงตา” แสดงธรรมเมื่อวันที่ ๑ มีนาคม ๒๕๖๕ (ออนไลน์ ~ 3 มีนาคม 2565)
สร้างเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2565, วันที่ถอดข้อมูล: 22 พฤษภาคม 2565, ถอดจากและที่มา-อ้างอิงจากลิงค์: บรรณานุกรม